Yoldaşlık mı, Yola taş koymak mı?

CHP yüzde 26 oy aldı.
Yüzde 50 oy AKP adına büyük başarıdır.
'Zafer' ise oy alamadığı yüzde 50'yi de kucakladığı andır.
Peki, CHP adına yüzde 26 hezimet midir?
Geçmiş dönemlere bakarak oyunu artırmasına rağmen 'çok iyi sonuç' değildir.
Ama 'kötü'de sayamazsınız.
Seçimlerden önce konuştuğum birçok CHP yöneticisinin gönlünden geçen oy oranı yüzde 30'du.
İnanıyorlar mıydı?
Hayır, sadece umut ediyorlardı.
Bence CHP ve MHP cenahında şaşkınlık yaratan rakam AKP'nin aldığı oy oranıdır.
- - -
Şimdilerde herkes ağız birliği etmişçesine bağırıyor.
Kılıçdaroğlu gitmeli.
İyi de neden?
Nedenini geçtim, yerine kim gelmeli?
Aslına bakarsanız geriye baktığımızda CHP her zaman Lider sorunu yaşamış bir partidir.
Bilinen bir gerçek var ki o da artık siyasetin rotası da çatısı da değişmiştir.
Türkiye siyasetinin bazı odaklarca tanzim edildiği iddiaları hep var olagelmiştir.
Hatta darbelerin de böylesi dizayn eylemlerinin göstergesi olduğu söylenmiştir.
Toplum nezdinde kabul gören bu algı asker, partiler, mason locaları, medya, sivil toplum örgütleri, cemaatler, iç ve dış destekler, kısaca 'derin devlet' diye nitelendirilmiştir.
Oysa demokrasilerde çare her zaman halktır.
Ve bu halk mevcut siyasi irade den memnun ki üçüncü kez ehliyet vermiştir.
CHP, MHP ve BDP ye ise ehliyeti denetleme görevi.
Ancak milletin kararına rağmen dışarıdan gazel okuyan bazı güçler,
Herkesten akıllı...
Herkesten zeki...
Herkesten daha fazla izan ve iman sahibi...
Herkesten daha ekonomist...
Veya dahi iyi sanatçı, daha iyi sporcu, daha iyi siyasetçi gibi görür.
Ancak gelin görün ki 1 ekmeği 3 kişiyle paydaş edemeyenler,
Kırk yıllık partileri 'dizayn' etmeye kalkarlar.
Oysa demokrat yapıyı kıyıma vermek kimsenin hakkı değildir.
Yani siyaset şantajla, tehditle, açık kollamakla ve fırsatçılıkla dizayn edilemez..
Çünkü ülkemizde 'kalıcı dizaynı' her zaman millet yapar.
Bunu kim mi söylüyor?
Sinan Aygün başta olmak üzere, CHP saflarına yeni katılan çok sayıdaki merkez sağ siyasetçisi.
Ve hatta bir adım daha ileri giderek, 'CHP ivme kazanmışken, tekere çomak sokmak yoldaşlık değil, yola taş koymaktır' dediler.